ΤΙ ΕΙΧΕΣ ΓΙΑΝΝΗ, ΤΙ ΕΙΧΑ ΠΑΝΤΑ
Η παράσταση επαναλαμβάνεται! Αυτή τη φορά η μαρκίζα των πρωταγωνιστών είναι πράσινη. Σύμπας ο θίασος της αξιοκρατίας, (παρότι ολίγον γηρασμένος), παίζει την αξιοκρατική οπερέτα με τίτλο: «Αξιολογούμε και δέρνουμε». Επιστήμονες και συνδικαλιστές, στρογγυλοκάθονται στο ορθογώνιο γραφείο, στήνουν απέναντι τους υποψηφίους κι αρχίζει η οντισιόν, για ένα ρολάκι στην εκπαίδευση.
Κάποιοι παίρνουν το ρόλο, γιατί ξέρουν απ' έξω κι ανακατωτά το ποίημα (google ένεκεν) , κάποιοι απαγγέλλουν έξοχα και κάποιοι άλλοι Καραμήτροι που κρατούν αποστάσεις από παραγωγούς και κυκλώματα, παρότι ξέρουν να απαγγέλλουν, βλέπουν την πλάτη του σκηνοθέτη. (Και καλά να πάθουν!!! Τι γύρευαν σε οπερέτα;)
Βεβαίως, όταν ο σκηνοθέτης σου γυρίζει την πλάτη, αυτό σημαίνει ότι το μόνο που σου αξίζει είναι να ‘σαι κομπάρσος σε καμιά απόφωτη γωνιά της σκηνής.
Απ’ αυτή λοιπόν, την απόφωτη γωνιά κύριοι, για δεύτερη τετραετία, εκφράζω την οργή και την αγανάκτησή μου, για τις απροκάλυπτες μεθοδεύσεις και τα μικροκομματικά παιχνίδια που με τόση θρασύτητα και κυνισμό κάποιοι από εσάς παίζετε. Η μικροψυχία, η μικρόνοια, η μικροπρέπεια, η μικρομανία, η μικροπολιτική, η μικροπονηρία και η μικροφιλοδοξία που επιδεικνύετε κάποιοι εκ του αξιολογικού θιάσου, χαρακτηρίζουν συμπεριφορές ανθρώπων, που το μοναδικό πράγμα που μπορούν να υπηρετήσουν, είναι το συμφέρον της κομματικής τους Θύρας. Αυτοί οι original, εδώ και χρόνια μας διχάζουν, μας αλλοτριώνουν μας διαφθείρουν, μας πιλατεύουν, και μας διαπομπεύουν στις αγορές, εξαναγκάζοντάς μας άρον άρον να υπογράφουμε αβλεπί μνημόνια και να μας κλέβουν ασυζητητί από το κομπόδεμα της εθνικής περηφάνιας.
Κι έρχεστε τώρα εσείς λοιπόν, ως τυπικοί υπηρέτες του πελατειακού συστήματος, μέσα στην καταχνιά της κομματικής μέθης, να αποφασίζετε για το εργασιακό μας μέλλον και της εκπαίδευσης γενικότερα. Έρχεστε να τραβήξετε μονοκοντυλιά στην εργασιακή μας ιστορία, με τα λάθη της δε λέω, αλλά και με το όραμα για καλύτερα σχολεία.
Σεις όμως, δεν κοιτάτε τι γίνεται πάνω στη σκηνή! Κοιτάζετε πίσω απ’ την αυλαία, στο στενό διάδρομο του παρασκηνίου, ανάμεσα στο σκουπιδομάνι των μεθοδεύσεων και των μικρουπολογισμών που σκαρώνατε στα παραταξιακά καφενεία όπου και πλειστηριάζατε ανερώτητα τις αξίες των συναδέλφων σας, πλειοδοτώντας πότε σε χρώματα πότε οσφυοκαμψία.
Παρόλα αυτά χαρείτε, γιορτάστε, πανηγυρίστε, που καταφέρατε με τόση «μαγκιά» να πετάξετε έξω κάποιους ενοχλητικούς που για τρίτη δεκαετία εργάζονται αδιαλείπτως μέσα σε Τάξεις, που προσπαθούν αν μη τι άλλο, να αποκαταστήσουν στην τοπική κοινωνία, την τραυματισμένη εικόνα του Δασκάλου, για την οποία πολλές φορές μπορεί να ευθύνεστε κι εσείς οι «αδέκαστοι».
Το κόμμα που υπηρετείτε θα σας χρωστάει μεγάλη χάρη(;). Η πατρίδα όμως δε χρωστάει χάρες. Αξιοπρέπεια και αξιοκρατία χρωστάει εδώ και μισό αιώνα, γιατί την κλέβετε εσείς, ναι εσείς, οι βετεράνοι αρχιλοχίες της εκπαίδευσης με τους αμούστακους υποδεκανείς, που σας συντρέχουν πειθήνια σ΄ αυτή την ανηθικότητα με αντάλλαγμα ίσως, φτηνά επαγγελματικά αντισταθμίσματα.
Σεις λοιπόν, που κρίνετε και καθορίζετε με τις επιλογές σας το εργασιακό μας μέλλον, με τόση κακότητα, ψάξτε λίγο στο επαγγελματικό σας αρχείο κι αν βρείτε κάτι παραπάνω από χαρτιά με τα μισθολογικά σας κλιμάκια, κάποια αποκόμματα μισθοδοσίας και προγραφικές λίστες, εμένα να με φτύσετε! Κι όμως εσάς εμπιστεύεται η πολιτεία για να κρίνετε. Εσάς ...δυστυχώς!
Τύψεις συνειδήσεως δεν υπάρχουν; Βεβαίως και υπάρχουν! Υπάρχουν σ’ εκείνους που διαθέτουν συνείδηση...συνείδηση πλουραλιστική, συνείδηση καθαρή, συνείδηση δημοκρατική! Και δημοκρατία σημαίνει ευθύνη, αναγνώριση, σεβασμός, εντιμότητα, ήθος. Σεις όμως, κύριοι, φοβούμαι πως αυτή τη φορά τουλάχιστον, δεν είχατε ήθος!...απλώς, ποιήσατε ήθος πάνω στο σάπιο παλκοσένικο της κομματικής αξιοκρατίας!
Συνείδηση σημαίνει να είσαι εν δυνάμει συνταξιούχος και να πηγαίνεις στο καφενείο για πρέφα και όχι μια μέρα πριν την παραίτησή σου να εκδικείσαι ό,τι ενοχλούσε ως τώρα την επαγγελματική σου «ρέχα».
Λυπάμαι πολύ που εσείς ΠΑΣΚίζετε για το ΠΑΣΟΚ του 20% κι έχετε βάλει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τις αρχές τις δικαιοκρισίας.
Ας είναι!
Εσείς με τις αρχές σας (πάντως όχι της τρίτης του Σεπτέμβρη, μάλλον του Μαύρου Σεπτέμβρη) κι εμείς με τις δικές μας. Κι όποιος δικαιωθεί. Θα το δείξει η ζωή! Κι αυτή δεν αξιολογείται ...α ξ ι ο λ ο γ ε ί !!! Και η ζωή, ξέρετε, δε μασάει... ακόμα κι αν της μιλάτε στον π λ η θ υ ν τ ι κ ό!
Υ.Γ. Να εκφράσω προσωπικά την εκτίμησή μου στη Σχολική Σύμβουλο κ. Καζταρίδου Αλίκη (δεν ξέρω τη βαθμολογία της), η οποία παρότι δεν είχε να κερδίσει τίποτα από ένα Δάσκαλο που δεν ανήκε καν στην εκπαιδευτική περιφέρειά της, στήριξε όπως όφειλε ως επιστήμων την υποψηφιότητά μου, με συγκεκριμένη επιχειρηματολογία. Κάποιοι άλλοι εκώφευσαν στις διακριτικές παραινέσεις μιας επιστήμονος και απογοήτευσαν...δυστυχώς!
Παπαδόπουλος Αντώνης
Ελέω Επιτροπής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου